Zapraszamy do Alkierza na przegląd Nowej Fali Kina Rumuńskiego.
Przez pięć najbliższych tygodni, będziemy mieli szansę obejrzeć dziesięć najważniejszych, produkcji kinematografii rumuńskiej ostatnich lat.

8 marca „Filantropia”
Rum. Filantropica, ang. Filantrophy
Rumunia – Francja, 2002, 110 min. Reż: Nae Caranfil

W Bukareszcie naszych czasów, wyjść do miasta w sobotni wieczór z piękną kobietą to, z finansowego punktu widzenia, ryzykowne posunięcie. Ovidiu, skromny profesor liceum, nie mógłby sobie na to pozwolić. A jednak, nie ma nic przeciwko temu, gdyż zakochał się bez opamiętania w Dianie, dwudziestoletniej dziewczynie o zachciankach modelki. W poszukiwaniu źródła dochodów nieco konkretniejszych niż jego marna profesorska pensja, Ovidiu nurkuje w fascynującym i zarazem okrutnym świecie: mafii żebraków…

10 marca California Dreamin
Rumunia, 2007, 155 min. Reż: Cristian Nemescu

Akcja ostatniego, niedokończonego filmu Cristiana Nemescu oparta jest na autentycznych wydarzeniach z 1999r z czasów wojny w Jugosławii. Zawiadowca stacji kolejowej w malutkiej wiosce na południu Rumunii ( Razvan Vasilescu), człowiek z zasadami, a jednocześnie bezgranicznie skorumpowany, zatrzymuje pociąg NATO przewożący sprzęt wojenny do Kosowa. Transport nie posiada odpowiednich dokumentów, a odbywa się jedynie na podstawie ustnej zgody jakiegoś podrzędnego urzędnika rumuńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Nieoczekiwany postój Amerykanów przeobraża zapadłą wieś w „krainę wszelkich możliwości”. Pomiędzy Moniką – córką zwiadowcy stacji (Maria Dinulescu), której największym marzeniem jest wyrwanie się ze wsi, a przystojnym sierżantem McLarenem ( Jamie Elman) zawiązuje się delikatna nić uczucia. Wobec braku możliwości kontynuowania podróży, dowódca amerykański- kapitan Jones (Armand Assante), organizuje bunt mieszkańców przeciwko zawiadowcy stacji

15 marca Druga Irina (Cealalta Irina)
Rumunia 2009, 90min Reż: Andrei Gruzsniczki

“Druga Irina” to Irina, którą Aurel zaczyna stopniowo poznawać, kiedy jest już za późno – to znaczy wówczas, gdy dziewczyna, a raczej jej ciało, powraca do domu zamknięte w metalowej trumnie. Opieczętowana czerwonym woskiem trumna zostaje sprowadzona z zagranicy, dokąd pełna ambicji Irina pojechała zapracować na lepszą przyszłość. Przyszłość, w której nie było miejsca dla Aurela.

17 marca Bela Lugosi. Upadły wampir (Bela Lugosi. Vamirul cazut)
Rumunia 2007, 52 min. Scenariusz i reżyseria: Florin Iepan

Dokument zrealizowany przez Florina Iepana naświetla życie amerykańskiego aktora Beli Lugosi, legendy Hollywoodu w latach 30-40, który pozostał do naszych czasów jedną z najbardziej kontrowersyjnych osobowości XX wieku. Urodzony w Lugoj w 1882 roku, stał się znany międzynarodowej publiczności jako Dracula. Poprzez ten dokument, zrealizowany w ciągu trzech lat, ze zdjęciami w Ameryce, Austrii, Niemczech, na Węgrzech i w Rumunii (w Lugoj, okręg Banatu) Florin Iepan spróbował uchwycić najbardziej interesujące aspekty biografii Beli Ferenca Dezso Blasko znanego jako Bela Lugosi.

22 marca Reszta jest milczeniem (Restul e Tacere)
Rumunia 2007, 149 min Scenariusz i Rezyseria: Nae Caranfil

Bukareszt, rok 1911. Grigore Ursaru, dziewiętnastoletni aktor zachwycony pojawieniem się sztuki filmowej, postanawia zostać reżyserem i nakręcić „Wojnę o niepodległość” – rekonstrukcję wojny rosyjsko-tureckiej z 1877, która pozwoliła Rumunii odzyskać niepodległość. Mówi reżyser: „Zrozumienie fenomenu młodego rumuńskiego filmowca, który nagle znalazł się na Zachodzie zajęło mi kilka lat. Identyfikowałem się z nim. Poniosła mnie jego nieumiarkowana próżność. Jego paranoja stała się moją. Ja również chciałem przeżyć tę baśń, w której szalony stary milioner zaczyna finansować wizje szalonego młodego artysty. Nie tak łatwo jest podbić świat, jeśli pochodzi się z Bukaresztu.”

24 marca Tak spędziłem koniec świata.
rum.Cum mi-am petrecut sfârşitul lumii, ang. The Way I Spent the End of the World
Rumunia – Francja, 2006, 110 min. Reż: Cătălin Mitulescu

Tak spędziłem koniec świata dzieje się w pewnej dzielnicy na przedmieściach Bukaresztu, w ostatnim roku Złotego Wieku, i jest historią niejakiego Lalalilu, siedmioletniego chłopca, który wyobraża sobie, że wyzwolił nas od Ceauşescu, oraz Ewy, jego starszej siostry, która ma szansę w ten sposób zadecydować o swojej przyszłości „Minęło prawie 17 lat od śmierci Ceauşescu, ale nadal nosimy w sobie wspomnienie i dziedzictwo tamtego okresu. Opowiadając o wydarzeniach, które dzieją się na oczach siedemnastoletniej dziewczynki i jej siedmioletniego brata, Tak spędziłem koniec świata ukazuje pewną mieszaninę smutku i radości, rzeczywistości i marzeń, które kojarzą się z tamtą epoką. Ten film to tragikomedia z domieszką wzniosłości i absurdu. Próbuje przekazać emocje tamtych czasów i przybliżyć widzom na całym świecie obraz tego, co noszą w sobie tysiące młodych rumuńskich emigrantów, którzy próbują znaleźć własne miejsce daleko od kraju. (…) Film jest oparty na moich własnych wspomnieniach, na osobistej nostalgii. Na mojej wierze w ten świat.” – Cătălin Mitulescu

29 marca Papier będzie niebieski (Hartia va fi albastră) (2006)
Rumunia 2006, 95′ Reż: Radu Muntean

Bukareszt w nocy z 22 na 23 grudnia 1989. Zmotoryzowany pluton interwencyjny pod dowództwem porucznika Neagu, otrzymuje rozkaz patrolowania podmiejskich dzielnic. Nadajnik radiowy w samochodzie działa z przerwami zaś wiadomości, które są przekazywane pomiędzy jednostkami pancernymi oraz zdawkowa emisja stacji radiowych i telewizyjnych donoszą mgliście o jakichś terrorystach, którzy szturmują państwową telewizję, wprowadzając w błąd członków załogi. Costi, jeden z dwójki żołnierzy służących w plutonie, który odbywa służbę wojskową w Bukareszcie dzięki interwencji ojca uważa, że po tylu latach dyktatury walka przeciwko zwolennikom Ceauşescu jest obowiązkiem każdego Rumuna niezależnie od odgórnych rozkazów..

31 marca Dzieci z dekretu ( Decreteii)
Rumunia 2004, 68 min Scenariusz i reżyseria: Florin Iepan, Razvan Georgescu

W październiku 1966, Nicolae Ceauşescu wydał słynny Dekret nr 770, który zabraniał Rumunkom dokonywania aborcji, pod karą pozbawienia wolności. Jedynie kobiety, które przekroczyły wiek lat 40, albo miały już przynajmniej czworo dzieci miały prawo do przerwania ciąży. Dokument Florina Iepana opowiada historię tego przerażającego eksperymentu społecznego: przez 23 lata, czas obowiązywania dekretu (który był jednym z trzech pierwszych praw zniesionych natychmiast po rewolucji w grudniu 1989) w Rumunii urodziło się przeszło 2.000.000 niechcianych dzieci, umarło najmniej 10.000 kobiet, ofiar przeprowadzanych potajemnie aborcji.

5 kwietnia Kabała w Kabulu (Cabala la Kabul)
Rumunia 2007, 87 min Scenariusz i reżyseria: Dan Alexe

„Kabała w Kabulu” opowiada historię ostatnich dwóch niedobitków żydowskich z miasta stołecznego Afganistanu po upadku reżimu talibów. Isaac Levy i Zabulon Simantov dzielą starą synagogę w Kabulu i cały czas się kłócą. „Kabała w Kabulu” opowiada historię dwóch ostatnich Żydów, żyjących z Kabulu po upadku reżimu talibów. Isaac Levy i Zabulon Simantov nieprzerwanie się kłócąc, dzielą wspólnie starą synagogę w Kabulu. W 2007 r. film zdobył główną nagrodę Festiwalu Astra Film Fest w Sibiu. Film był wyświetlany na dużych ekranach we Francji i w Belgii.

7 kwietnia Włoszki Rum. Italiencele, ang. Italian Girls
Rumunia, 2004, 82 min. Reż: Napoleon Helmis

Liryczna komedia o smutno-wesołym zakończeniu. Film opowiada historię dwóch sióstr mieszkających w wiosce w regionie Oltenia w południowo-zachodniej Rumunii. Pewnego dnia postanawiają uciec z domu. Ich marzeniem jest zatrudnienie się na czarno w Hiszpanii. Po powrocie w rodzinne strony opowiadają, że znalazły pracę i to nie w Hiszpanii, a we Włoszech. Jak się jednak okazuje, w rzeczywistości padły ofiarą kosowskich handlarzy ludźmi i przez rok były zmuszane do prostytucji. Z opresji wybawiły je siły KFOR.

Źródło: Alkierz